Oorzaken van lage rugpijn

Meestal zijn mechanische problemen en letsels aan de weke delen de oorzaak van lage rugpijn. Deze letsels kunnen bestaan uit beschadiging van de tussenwervelschijven, beknelling van zenuwwortels en onjuiste beweging van de wervelkolomgewrichten.

De meest voorkomende oorzaak van lage rugpijn is een gescheurde of verrekte spier en/of gewrichtsband.

Spierverrekking en verrekking van gewrichtsbanden

Een verstuiking of verrekking van de onderrug kan plotseling optreden, maar kan ook langzaam ontstaan door herhaalde bewegingen.

Verrekkingen treden op wanneer een spier te ver wordt uitgerekt en scheurt, waardoor de spier zelf wordt beschadigd.
Verstuikingen ontstaan wanneer overrekking en scheuren de gewrichtsbanden aantasten, die de botten met elkaar verbinden.
In de praktijk maakt het niet uit of de spier of de gewrichtsband beschadigd is, aangezien de symptomen en de behandeling dezelfde zijn.

Veel voorkomende oorzaken van verstuiking en verrekking zijn onder meer:

  • Het tillen van een zwaar voorwerp, of het verdraaien van de wervelkolom tijdens het tillen
  • Plotselinge bewegingen die de lage rug te veel belasten, zoals een val
  • Slechte houding na verloop van tijd
  • Sportblessures, vooral bij sporten die gepaard gaan met verdraaiing of grote stootkrachten

Hoewel verstuikingen en verrekkingen niet ernstig klinken en meestal geen langdurige pijn veroorzaken, kan de acute pijn behoorlijk hevig zijn.

Oorzaken van chronische lage rugpijn

Pijn wordt als chronisch beschouwd als ze langer dan drie maanden aanhoudt en het natuurlijke genezingsproces van het lichaam overschrijdt. Chronische pijn in de lage rug heeft vaak te maken met een discusprobleem, een gewrichtsprobleem en/of een geïrriteerde zenuwwortel. Veel voorkomende oorzaken zijn onder meer:

Lumbale hernia. De geleiachtige kern van een lendenwervelschijf kan door de taaie buitenlaag heen breken en een nabijgelegen zenuwwortel irriteren. Het hernia-gedeelte van de tussenwervelschijf zit vol met eiwitten die ontstekingen veroorzaken wanneer zij een zenuwwortel bereiken, en ontsteking, evenals zenuwbeknelling, veroorzaken zenuwwortelpijn. De wand van de schijf is ook rijkelijk voorzien van zenuwvezels, en een scheur in de wand kan ernstige pijn veroorzaken.

Degeneratieve discusziekte. Bij de geboorte zijn de tussenwervelschijven vol water en op hun gezondst. Naarmate mensen ouder worden, verliezen de tussenwervelschijven vocht en slijten ze af. Naarmate de schijf minder gehydrateerd is, kan hij minder goed krachten weerstaan en brengt hij krachten over op de schijfwand die scheuren kan ontwikkelen en pijn of verzwakking kan veroorzaken, wat tot een hernia kan leiden. De schijf kan ook inzakken en bijdragen tot stenose.

Stoornis in het facetgewricht. Er zijn twee facetgewrichten achter elke schijf in elk bewegingssegment van de lumbale wervelkolom. Deze gewrichten hebben kraakbeen tussen de botten en zijn omgeven door een kapselband, die rijkelijk geïnnerveerd is door zenuwen. Deze gewrichten kunnen op zichzelf pijnlijk zijn, of in combinatie met pijn in de tussenwervelschijven.

Sacro-iliacale gewrichtsdisfunctie. Het sacro-iliacale gewricht verbindt het heiligbeen onderaan de wervelkolom met beide zijden van het bekken. Het is een sterk, weinig bewegend gewricht dat voornamelijk schokken en spanningen tussen het bovenlichaam en het onderlichaam opvangt. Het SI-gewricht kan pijnlijk worden als het ontstoken raakt (sacroiliitis) of als er te veel of te weinig beweging in het gewricht is.

Spinale stenose. Deze aandoening veroorzaakt pijn door vernauwing van het wervelkanaal waar de zenuwwortels zich bevinden. De vernauwing kan centraal, forminaal of beide zijn, en kan zich op één niveau of op meerdere niveaus in de onderrug bevinden.
Spondylolisthesis. Deze aandoening treedt op wanneer een wervel over de naastliggende wervel schuift. Er zijn 5 soorten spondylolisthesis maar de meest voorkomende zijn secundair aan een defect of breuk van het pars (tussen de facetgewrichten) of mechanische instabiliteit van de facetgewrichten (degeneratief). De pijn kan veroorzaakt worden door instabiliteit (rug) of door beknelling van de zenuwen (been).

Artrose. Deze aandoening is het gevolg van slijtage van de tussenwervelschijf en de facetgewrichten. Het veroorzaakt pijn, ontsteking, instabiliteit en stenose in verschillende mate, en kan voorkomen op één niveau of op meerdere niveaus van de lagere wervelkolom. Spinale artrose wordt geassocieerd met veroudering en is langzaam progressief. Het wordt ook wel spondylose of degeneratieve gewrichtsaandoening genoemd.

Misvorming. Kromming van de wervelkolom kan scoliose of kyfose omvatten. De misvorming kan in verband worden gebracht met lage rugpijn als zij leidt tot de afbraak van de tussenwervelschijven, facetgewrichten, sacro-iliacale gewrichten of stenose.

Trauma. Acute fracturen of dislocaties van de wervelkolom kunnen tot pijn leiden. Pijn in de onderrug die ontstaat na een trauma, zoals een auto-ongeluk of een val, moet medisch worden geëvalueerd.

Compressiefractuur. Een breuk die optreedt in de cilindrische wervel, waarbij het bot in feite op zichzelf inklinkt, kan plotselinge pijn veroorzaken. Dit type breuk is het meest voorkomend bij zwakke botten, bijvoorbeeld door osteoporose, en komt vaker voor bij oudere mensen.

Het is belangrijk op te merken dat de aanwezigheid van een of meer van deze aandoeningen niet noodzakelijkerwijs betekent dat dit de oorzaak van de pijn is. Zo kan bijvoorbeeld artrose of een degeneratieve discusziekte op een beeldvormend onderzoek tevoorschijn komen, maar hoeft de betrokkene geen pijn te melden.

Leave a Reply

//